¿Cantas intelixencias posuímos?

Baixo este interrogante Howard Gardner preséntanos en Inteligencias Múltiples, de la Teoría a la Práctica, un total de sete intelixencias (aínda que actualmente o equipo que dirixe descubriu a oitava). Gardner afirma que todas elas están presentes en tódalas persoas, sen negar a compoñente xenética. Sen embargo, cada persoa desenvolvemos máis unhas cá outras, as cales actúan de modo interconectado. A partir da publicación desta obra, que tras varias décadas segue a estar en boca de moitos, numerosas escolas -sobre todo estadounidenses- puxeron en práctica a metodoloxía das IM, a cal pode ser beneficiosa á hora de traballar co alumnado, xa que presta atención ás necesidades de cada rapaz. Desde o meu punto de vista, penso que isto melloraría xa que as escolas non prestan atención a tódalas intelixencias ou capacidades por igual, é dicir, as matemáticas e a lingua seguen a ser as áreas socialmente máis importantes, relegando as demais aos últimos postos.
Finalmente, a poucas páxinas de rematar de lelo, penso que se pode sacar unha pregunta fundamental: ¿como poden as IM axudar a cambiar a educación? Se conseguimos unha resposta axeitada teremos recorrido un tramo importante.
De obrigada lectura

Trátase do primeiro libro de lectura sobre o que tivemos que traballar e reflexionar: El mago sin magia. Cómo cambiar la situación paradójica del psicólogo escolar, de Mara Selvini Palazzoli. O título, baixo o meu punto de vista, é bastante suxerente e plantexa numerosos interrogantes. Unha vez rematado, coido que o rol do psicólogo ou psicopedagogo non está nin totalmente definido, nin o seu papel está socialmente tan ben visto como o de outros profesionais.
A que se pode deber isto? Hai que ter en conta que a Psicopedagoxía se trata dunha disciplina máis nova e que quizais non acaba de delimitar claramente os seus campos de actuación. Como vemos, a autora do libro invita á reflexión e, ademais, nel pódese observar todo o entramado de relacións existentes entre docentes, familias, psicopedagogo, etc., todo un complexo sistema que se encadra dentro do enfoque sistémico.
Comenzando Psicopedagoxía

Aquí estou de novo, nunha nova etapa. Neste curso 2009-2010 teño por diante 4º de Psicopedagoxía. A pesar de que non é un dos blog "oficiais" que podemos ter nalgunha das materias, vou intentar levalo de forma paralela ó traballo realizado nestas. De momento, pouco teño que engadir, ou si, xa que esta semana foi máis unha semana de aclimatación, por así dicilo, donde os diferentes profesores e profesoras nos foron introducindo nas súas respectivas asignaturas. A cantidade de datos foi inmensa e nalgunhas asignaturas xa nos puxemos a traballar de cheo: traballo individual, modalidade de traballo en equipo, etc. Contamos, pois, con numerosas tarefas a realizar, tendo xa programadas as datas de entrega, así que soamente resta poñerme mans á obra canto antes, porque vai ser un curso máis complicado, aspecto que nos deixaron claro os profesores...
Editorial vs. Originalidad

Hola a todos, no disfruté mucho en Semana Santa pero por fin terminé las 15 Unidades Didácticas que teníamos que entregar en la academia. Lo cierto es que en clases hablamos mucho de este tema, de lo importante que era hacer nuestras propias unidades, añadiendo actividades significativas y recursos interesantes para, después, poder "vender" nuestra programación en la oposición.
Hace poco, leyendo una breve entrevista en un portal de educación, el docente entrevistado se basaba y justificaba en la necesidad de elaborar proyectos porpios, ajustados a las necesidades reales del aula. Comparto esta opinión, ya que no debemos estar obligados a aceptar propuestas editoriales ajenas a nuestra realidad educativa -aunque puedan parecer perfectas, tentadoras y muy muy cómodas-, ya que si lo hacemos nuestro trabajo en el aula y las actividades realizadas por los niños estarán fijadas de antemano, con una serie de fichas y ejercicios marcados para empezar y terminar en un plazo ya previsto.
En conclusión, podemos servirnos de ellas para buscar ideas pero deberemos modificarlas e intentar mejorarlas, para ajustar las unidades a nuestro contexto de centro determinado y a las características, necesidades y motivaciones de nuestros alumnos. Sólo así, si las impregnamos con nuestras propias señas de identidad, y nunca mejor dicho, nuestra programación de aula -mejor o peor- será real y válida, y de nada servirá aplicarla en otro contexto con alumnado diferente porque los resultados serían fatídicos.
¿Pedagogía?

No tiene pérdida el lema del que hacían gala para prometer a los padres que sus hijos comerían bien, así como el método a utilizar. Lo único que consiguen, según mi opinión, es que los niños aborrezcan la hora de la comida. Lo que tenía que ser un buen hábito ha dado paso a unas malas maneras. Lo peor de todo es que, a parte de la sensación de culpa que tienen los padres, a partir de ahora se reducen a mi modo de ver los caminos a seguir: 1) no llevas a tu hijo a la guardería y te quedas tú con él o 2) lo llevas a una guardería donde puedes verlo a modo de "gran hermano" y controlar a los responsables-¿educadores?. No, si al final conseguirán meternos a todos en el mismo caso y valorar cada vez menos la labor educativa, por si no estuviese ya bastante mal vista profesionalmente en comparación con otros países.
Una propuesta única e irrepetible

que con cierta frecuencia me canso de pensar e inventar actividades... Sin contar, claro está, las actividades de refuerzo, las de ampliación, las complementarias y extraescolares, etc. que queremos trabajar con nuestro grupo-clase.
Lo dicho, ¡una locura!
Mi nuevo blog

Hola a todos, estreno nuevo blog. Justamente dentro de 2 días hará un año (sí, UN AÑO!) que no escribo en mi antiguo blog pero existe una razón. El último post que escribí hacía referencia a las Prácticas Escolares II que hacemos los de Magisterio en 3º. Después de éstas, en las que aprendí un montón gracias, en gran parte, a mi tutor Fernando y a lo que aprendemos en la carrera, en menor parte.
Tuve una serie de problemas con mi antiguo blog, no sé por qué, al editar temas, la letra se redimensionaba, las imágenes desparecían (sí, ya sé que no pueden tener más de 20 kb.), etc. Así que me decidí crear un nuevo blog, lo cual me sirve para dar paso a la nueva etapa en la que me encuentro. Después determinar la carrera el curso pasado, me encuentro preparando oposiciones para Ed. Infantil y siento que ya necesito tener un momento para escribir y hacer un alto en el... "empollar".



